Annemiek is een jonge vrouw. Zij is christelijk opgevoed, als kleuter zong zij zelfgemaakte liedjes voor God. Zij is veel gepest op school. Dat begon al op de basisschool en is doorgegaan tot op de middelbare school. Hierdoor kreeg zij diepe gevoelens van 

minderwaardigheid die heel haar leven en functioneren bedierven. Het leidde tot extreem lijnen om zo controle te houden over haar leven en depressiviteit. Het werd zo erg dat ze aan zelfmoord dacht. Soms schreeuwde zij het uit naar God of Hij haar leven wilde wegnemen “want ik ben toch niks waard”. Zij had vaak moeite met bidden en bijbellezen, “alsof ik tegengehouden wordt.” Maar dat betekent niet dat zij niet van God houdt. Zij houdt van God en verwacht haar redding van Hem.

Als kind heeft zij wel eens meegedaan met occulte spelletjes, zoals glaasje draaien en experimenten met hypnose. Zij had toen ook al last van nachtmerries en stemmen in haar hoofd. Het waren stemmen die negatief over God en Jezus spraken. Zij moest er echt tegen vechten, want dat wilde zij niet denken. “Soms kreeg ik de naam Jezus niet over mijn lippen, werd mijn keel dichtgeknepen,” schreef zij in het aanmeldingsformulier. In huis waren er soms klopgeestverschijnselen, zoals een radio die spontaan ging spelen, voetstappen in huis terwijl zij alleen thuis was, of geklop op de duur van de badkamer terwijl zij zich aan het douchen was. De laatste tijd wordt zij vooral geplaagd door doodsgedachten. Zij zoekt tevergeefs hulp bij een psycholoog, de huisarts en een psychiatrisch verpleegkundige.

Als een vriendin haar meeneemt naar een evangelisatiedienst komt er een duidelijke verandering in haar leven. Daar hoort zij dat God van haar houdt zoals zij is, met al haar gebreken. Daar merkt zij ook dat de mensen niet letten op hoe je eruit ziet, maar kijken naar wie je bent. Zij komt tot een levend geloof. Dat is kort nadat zij weer een keer een eind wilde maken aan haar leven. Zelf zegt ze ervan: “Grappig eigenlijk, toen ik wilde stoppen gaf God mij leven en vooral Liefde met een grote ‘L’. Goddelijke Liefde. Wow, wat werd ik toen gedragen! En wat voelde ik me geliefd door mijn Vader! Ik groei ontzettend snel in het geloof en vind het heerlijk om meer over God te leren.”

Eén sessie was genoeg om haar geheel te bevrijden. Zij heeft haar zonden van occultisme beleden en de mensen vergeven die haar altijd zo gepest hebben. Vooral zichzelf vergeven vond zij moeilijk. Jezus belijden als haar Heer en Heiland  kostte haar geen enkele moeite, en de duivel en zijn werken afzweren deed ze met plezier. Daarna lieten de geesten zich gemakkelijk wegsturen. Ze heeft geen last meer van die nare hoofdpijn. Ze heeft geen doodsgedachten meer en ze heeft een goed zelfbeeld. Ze is actief in het kerkenwerk. Hierbij ondervond zij in het begin nog wel weerstand van vage duistere verschijningen, maar zij laat zich daardoor niet intimideren. Ze heeft geleerd dat zij ze kan wegsturen in de naam van Jezus.